Zo doe ik dat…. :-)

Het jaar lijkt nog maar net begonnen en plots is daar het weekend van carnaval.
Voor mij is dat onderweg naar Pasen en Pasen staat in een bijzonder licht dit jaar.
Op 2e paasdag organiseren Barbara, Annemieke, Andrea en ik een tuinfeest; TEVOORSCHIJN KOMEN en onderweg komt er van alles tevoorschijn.

Deze week gebeurde het mij op verschillende manieren.
Ik merk dat het in mijn omgeving steeds vaker gaat over successen, mensen vertellen over leuk en gezellig en over wat er allemaal goed gaat. Je kunt hierbij denken aan dingen die we doen of hebben gekocht. Daar wordt mee geshowd en het roept bij mij ook het idee op: “kijk mij eens…!” daar heb ik dan wisselende oordelen over, soms kan ik met iemand blij zijn en soms ook stinkend jaloers.

Lizette Fotografie-42
Onlangs ‘betrapte’ ik mezelf op zo’n nieuwtje. Ik vertelde op LI, Insta en facebook over een leuke middag met TeamPlay-mobil en liet in volle glorie zien hoe leuk het was. Ik was trots en blij dat het gelukt was. Vooraf vond ik het nogal spannend en was ‘bang’ voor van alles en nog wat.  In dezelfde week waren er twee momenten waarop ik veel trotser had kunnen zijn, een daarvan was een klant waar ik standvastig bleef bij de door mij ingeslagen route. Hierover heb ik niet verteld…..

Twee keer trots en maar een keer mocht het tevoorschijn komen? Het grote verschil voor mij was de reactie van de ander. In de eerste situatie was de groep blij, enthousiast en gaven zij mij complimenten. In de tweede situatie was de klant niet blij, zelfs teleurgesteld en vertelde me dit ook.

Mijn ontdekking; ik kom niet makkelijk tevoorschijn met mijn blij als anderen dat niet zijn. Behalve dat is er ook schaamte en misschien zelfs bang. Veel makkelijker laat ik mezelf zien als ik ‘weet’ dat anderen mij graag zien. In gesprek met een van de vrouwen komt het TEVOORSCHIJN, dan weet ik weer: “o ja zo doe ik dat…”

BLOGFlowable

 

TEVOORSCHIJN KOMEN

IMG_7972

Vandaag bruist het aan de dijk. Vier vrouwen met ieder een eigen talent delen hun liefde voor systemisch werk. Samen hebben we een mooi feestprogramma gemaakt. De uitnodigingen zijn (bijna) klaar en jij kunt je nu al aanmelden. Stuur een mail naar Flowablesite@outlook.com en vertel met hoeveel je wilt komen 😉

vervuld verlangen

In november kwam hij uit, de eerste systemische bullet journal. In mei van datzelfde jaar ontmoette ik Michiel en werd vrij snel enthousiast over het idee met anderen een bullet journal uit te geven. Marianne Zuur maakte prachtige tekeningen bij systemische uitspraken.Lizette Fotografie-16

Het werd een bijzonder proces waarin ik ontdekte wat het voor mij betekent om zichtbaar te zijn. Wat vond ik het moeilijk én spannend om ‘mijn’ uitspraken in de wereld te brengen. Het betekende dat ik opnieuw te doen had wat mijn eerste uitspraak nog meer betekenis geeft.

Paper.SBJ Anouschka Visser.5Waar was ik nou zo bang voor dat ik spannend noem? Tevoorschijn komen, woorden zwart op wit in een ‘boek’. Zichtbaar zijn en ‘mijn woorden’ delen. Ik kijk in de ogen van bang voor uitsluiten of uitgesloten worden. Wat ken ik het goed uit mijn jeugd dat ik me buitengesloten voelde.  Niet mee kunnen doen in het gezin waar ik werd geboren. ‘Anders zijn’ dan de kinderen op school en daarom ‘anders’ behandeld worden. Ik leerde dat ergens bij horen ook betekent dat je door anderen wordt afgewezen, buitengesloten.

Buitengesloten worden heeft me veel pijn gedaan, als jong kind, puber en ook toen ik jongvolwassen was. Ik herken de angst van Toen die niet meer past bij het NU.

De moed vinden is dan niet eens meer zo heel moeilijk. Ik voel en denk over mijn angst en verlangen. Ontdek dat mijn verlangen gaat over erbij horen. Wat wil ik graag mijn ervaring met systemisch werk delen, mijn passie uitdragen en me verbinden aan mijn dienende taak. Wat wil ik graag bij de mensen horen die weet hebben van ‘het veld’ en geloven in het herstellend vermogen van mensen en een beeld hebben bij heelheid. Langs het ravijn van angst loopt een pad van verlangen, in mijn rugzak hopen moed.

De uitspraak is gegroeid over een periode van meer dan zes jaar. Mijn pad lag naast dat van meer dan 100 studenten ervaringsdeskundigheid. Op weg met hen langs ‘ravijnen’ die van hen en regelmatig die van mij, sponnen woorden angst, moed en verlangen aaneen. Met hart en ziel op weg naar een plek waar we bijdragen aan heelheid. Een plek waar uitsluiten niet meer vanzelfsprekend is. Een plek waar verbinding bestaat en we met hoofd, hart en ziel ZIJN.

De systemische bullet journal gaf mij plek, hielp mij plek te nemen in een groep en in een boek. Prachtige gesprekken ontstonden en ontstaan langs de uitspraken of om de  tekeningen. Voor mij werd een verlangen waar: trots op het pad, de weg en het doel want een eindpunt is het zeker niet. De systemische bullet journal is te koop, verspreid zich over heel Nederland én België. De journal is ook te geef en ik geef hem graag bij een training of traject. De journal vindt zijn weg en wijst de weg.

BLOGFlowable

Apart & Samen

Het is alweer een poos geleden dat ik schreef. Op de een of andere manier was er geen ruimte om woorden te formuleren en deze in zinnen te zetten voor een blog. 

Apart is een woord dat sinds een week actueel is en iedere dag ‘zingt’ in mijn lijf. Apart, alleen en zelf, alledrie woorden om aan te geven dat ik met mezelf in een lijn wil komen. Niet voor het eerst neem ik tijd en ruimte na een periode waarin ik veel SAMEN ben geweest. Samen met familie, vrienden of collega’s. Veel en intensief met anderen zijn vind ik net zo goed heerlijk als enerverend. Wat kan ik genieten van samenhorigheid, verbondenheid door gezamenlijke ervaringen en activiteiten of het delen van dagelijkse momenten. Het genieten gaat bij mij over het erbij horen, voor elkaar en samen iets betekenen, geven en ontvangen. In de kern weten dat er samen is. 

512D4106-CD0B-49E3-915E-1CA2CEBB13BF

Sinds een paar maanden heb ik een aantal gewoontes doorbroken.  Een chronische aandoening vertelde mij (opnieuw) dat ik (te) grenzenloos aan het leven was. Ongezond voor mijn lijf en ongezond met mijn lijf. De ‘waarschuwing’ die ik kreeg was vrij stevig en maakte me bang, adem benemend bang. Nadat de schrik was gezakt kon ik opnieuw naar dezelfde situatie kijken en zag ik mogelijkheden om een ander (gezonder) perspectief te zien. 

Zoals gezegd betekende dit het doorbreken van patronen. In eerste instantie was er de verandering in voeding. Daar kwam bewegen bij en het meest interessante was dat er een belangrijke factor vrij kwam. Aandachtig Luisteren! Met hoofd, hart en ziel aandachtig luisteren. Luisteren als in horen, zien, herkennen, missen, voelen én doen of laten zoals gevraagd wordt. 

Weken ben ik hierdoor met aandacht bij mezelf geweest. Oplettend, onderzoekend en met liefde voor mij aan het zorgen voor mij. Met eenzelfde aandacht luisterde ik de afgelopen weken naar SAMEN. Vroeger kon ik mezelf dan verliezen, meer bij de Ander zijn dan bij mezelf, zodat er geen sprake was van samen. Aandachtig SAMENZIJN en luisteren gaat nu over MÉT MEZELF ZIJN IN CONTACT MET ANDEREN. Nog steeds ben ik na een intensief samenzijn graag apart. Met liefde voor samen én apart kan ik Luisteren naar wij én mij. 

Na een poosje Apart vind ik dan ergens in mij het verlangen of de wens te verbinden. Luister ik in mij, voel en onderzoek om woorden te vinden die zinnen kunnen vormen in een blog.  Dan is er deze blog over apart en samen, een tegenstelling die zo in mijn logo geplaatst kan worden( de polariteit). De tegenstelling die ‘het zachte midden’ kent waar ik in balans ben. Het zachte midden waar Aandachtig Luisteren bijna als vanzelf gaat. Het zachte midden waar Flow able  is (Mogelijk).

foto: John Rijntjes

BLOGFlowable

een belofte gedaan….

Vanmorgen realiseerde ik mij dat zaterdag 21 september voor mij een belangrijke dag is.

Je zou mij een familiekind kunnen noemen. Inmiddels ben ik een familievrouw. Heerlijk vind ik het om veel familie en vrienden om mij heen te hebben. Via vader en moederslijn ben ik het oudste ‘kleinkind’ en daarmee de oudste zus en nicht. In onze familie werd naar elkaar om gekeken, daar waar mijn ouders niet helemaal hun taak konden nemen sprongen grootouders en ooms en tantes in. Het is vast zo dat hier mijn liefde voor systemisch werken is ontstaan. Ik voel me verbonden met deze families en herken de patronen die ik heb ontwikkeld in de dynamieken van de gezinnen die deel uitmaken van deze familie.

Zaterdag 21 september organiseert Flowable Spelen met opstellingen, in de tuin.
Een dag die is ingericht om te spelen en systemisch werken te ontdekken. Rond ons huis zijn plekjes ingericht waar gespeeld kan worden.
Systemisch werken en denken vindt zijn oorsprong bij Bert Hellinger, hij gaf vorm aan (familie) opstellingen. In Afrika ontdekt Hellinger dat we op verschillende manieren met onze geschiedenis, voorouders en omgeving verbonden of gebonden zijn. Door dit ‘neer te zetten’ en mensen te laten vertellen wat zij op die plek ervaren krijg je (nieuwe) informatie. Met deze informatie kun je opnieuw bewegen. In een opstelling zit beweging en een opstelling creëert beweging.

Ook herken ik de vergetelheid, vergeetachtigheid en de uiteindelijke dementie in onze familie. Herinner ik me hoe grootouders langzaam ‘vervreemden’. Oma die zich niet herinnerde dat haar man was overleden, die iedere dag opnieuw het bericht kreeg. Afhankelijk van wie het vertelde was het; papa, opa, Cis of uw man. Mijn oma kon vol verbijstering, schrik en met intens verdriet en vol verwarring om iemand rouwen; haar vader, grootvader of haar geliefde Cis, dood.
(En verliefd was ze, op Cis, als ze hem zag had ze het over “ne mooie mens”.)  
Dementie van oma van vaders kant neemt een andere wending, oma wordt assertief en is niet meer zo ‘afhankelijk’. Oma ontwikkeld een mening en neemt stelling, ook in de relatie tot opa. Opa ‘verdwijnt’ zoals hij was, is joviaal, jolig en grenzeloos knuffelig met de een en ruzieachtig, boos en grenzeloos handtastelijk bij de ander. Op een dag noem ik hem opa en zegt hij: “Ik ben geen opa maar Janus”. Zo was het, hij werd Janus en we werden dikke vriendjes.

Zaterdag 21 september is het Wereld Alzheimer Dag. Een dag die aandacht vraagt en geeft aan mensen met dementie. Dit jaar is het thema bewegen. Bewegen is goed voor mensen, dat weten we al lang en toch lukt het ons vaak niet een half uurtje per dag te bewegen. Mensen met dementie bewegen vaak nog minder, de ouderdom of het geheugen helpen niet om (zelfstandig) te bewegen en afhankelijkheid zet vaak stil.

Wereld Alzheimer dag herinnert mij aan hen én aan mijn vader. Langzaam neemt de dementie bezit van hem, verlamd zijn gedachten en legt zijn bewegingen stil. Steeds vaker brengt hij de dag zittend en starend door. Aanmoedigingen van mijn moeder verdwijnen in een put van onvermogen. Mijn moeder met haar hart op de goede plek en niet vies van hard werken zorgt, waakt en volbrengt een klus. Mijn vader is op weg naar? Wie zal het zeggen waar dit eindigt? Een ding is wel duidelijk, dat zitten helpt hem niet en dat harde werken helpt mijn moeder ook niet.
Begin dit jaar beloofde ik mijn moeder dat ik regelmatig met mijn vader zou gaan wandelen. Ik maak het niet waar. De week slibt vol met activiteiten die ik voorrang geef op de wandeling met mijn vader en de steun die ik hiermee zou geven aan mijn moeder.

Zaterdag 21 september wil ik dit patroon onderzoeken. Spelen in een opstelling.
Kijken waar de beweging zit en waar het klemt, uitvinden hoe ik “het waar kan maken”.

Je zou zeggen gewoon DOEN

BLOGFlowable

 

 

Spelen met opstellingen in de tuin.

Schermafbeelding 2019-09-02 om 14.47.11

Opstellen is een manier om zichtbaar te laten worden wat er is. Geen hokus pokus of zweverig gedoe maar gewoon ordenen. Je herkent ordening in de natuur en in je leven. De manier waarop een zonnebloem zijn bloemblaadjes en zaden rangschikt gaat volgens een vast patroon. Zo doe jij ook veel dagelijks voorkomende handelingen, volgens een vast patroon. Patronen en gewoonten helpen ons met zo min mogelijk energie (verspilling) om te gaan met onze omgeving.

In een tegenopstelling bijvoorbeeld onderzoek je ‘de andere kant van dezelfde medaille’. In makkelijke gevallen gaat dat bijvoorbeeld over goed <> fout of lief<> stout. Veel vaker is de tegenstelling lastiger te benoemen, brengt het je bij kwaliteiten <> valkuilen of waarden en drijfveren.

In verschillende fasen van je (jonge) leven heb je geoefend en geleerd over belangrijke tegenstellingen in het leven. Hiermee ordenen mensen de wereld, het geeft richting aan hoe we kijken, luisteren en betekenis geven. Zo’n patroon is doorgaans een heel helpend mechanisme, soms verandert er echter iets in de omgeving of het leven en dan blijkt de manier waarop we kijken, luisteren en betekenis geven niet meer te kloppen.

Meer zicht in je eigen patronen en de manier waarop je keuzes maakt helpt je om te kiezen uit verschillende mogelijkheden. Je raakt meer vertrouwd met je drijfveren, maakt dieper kennis met je eigen kwaliteiten en ontwikkeld meer gevoel voor wat jij wilt of nodig hebt. Je krijgt meer zeggenschap over je eigen leven.

In de workshop Tegenopstellingen maak je kennis met jouw positie ten aanzien van waardebepalende tegenstellingen én kun je ontdekken hoe jouw kwaliteiten bij kunnen dragen aan wat jij wilt.

Ben je benieuwd naar opstellingen? Meld je dan aan voor “Spelen met opstellingen in de tuin”.

Je maakt kennis met verschillende manieren waarop je met opstellingen kunt spelen. 

De dag is voor jou als:

je antwoorden zoekt op eigen vragen.

Je op zoek bent naar manieren om te coachen

Je benieuwd bent naar begeleidingsvormen

Je verrast wil worden door ervaringen bij anderen

Je kennis wilt maken met ‘onze ordening en patronen’.

Spelen een tweede natuur voor je is.

BLOGFlowable

Herkenbaar zichtbaar

Ongeveer twee weken geleden plaatste Ik, met hulp van Man, een bord buiten. Herkenbaar zichtbaar zijn was het motto. Spannend moment was het. In mijn lijf kon ik meteen voelen hoe het zich spande, hoorde ik vragen die verwant zijn aan schaamte. Het bord stond, er kwam een foto op social media en ik was blij.             ‘S avonds op de bank kwam de twijfel.    De vragen in mijn hoofd werden pittiger en er kwamen ook wat ‘meningen’ bij. Een paar jaar geleden zou ik in eenzelfde situatie ‘bakzeil’ hebben gehaald, waarschijnlijk niet eens een soortgelijke actie hebben bedacht. Wat is er veel veranderd sinds toen. Een dag later fleurde ik de boel nog wat extra op met plantjes. 

Het bord is gemaakt van pallets en spandoeken. Een deel van de tekst zegt: “meer jezelf zijn in ontmoeting met anderen”. Jezelf zijn: weten, kunnen, durven en voelen wie je bent en dat meenemen in het contact met anderen. Voor mij is dat lang niet vanzelfsprekend geweest. Op de een of andere manier werd het in mijn leven belangrijk ‘te passen’ en daarvoor kon ik makkelijk IK vergeten. Je kunt me een ervaringsdeskundige noemen, ervaringen in mijn leven lieten sporen en kwaliteiten na. Voor mij werd het: of bij de ander zijn of bij mezelf zijn. Uitersten, polariteiten. Het bord, het logo en de tekst maakt PLEK voor iedereen die meer zichzelf wil zijn, kennen of voelen in de ontmoeting met anderen. Het maakt ook plek voor mij, mijn ervaring, het oefenen en het voorgaan voor wie er in wil delen.

8FFE140B-CAF7-4EEF-BA1F-C551D9E5891B

De afgelopen weken, sinds het bord staat, gebeurt er iets wat ik niet had voorzien. Ons huis, en daarmee mijn praktijk, staat langs een fietsroute. Mede door het heerlijke weer deze vakantieperiode, hadden we veel voorbijgangers. Dat leverde verrassend veel ontmoetingen op. Een praatje, een groet en zo nu en dan een bijzonder gesprek. 

Zichtbaar zijn betekent nu dat er meer ontmoetingen zijn. Meer momenten waarop ik in contact met mezelf in contact ga met een ander. Herkenbaar mezelf. Zo leuk als er nu een fietser langskomt die even belt of die zwaaiende wandelaar; herinnert me meteen aan een fijne ontmoeting. 

Weet je welkom!

BLOGFlowable

Zomer

EAC9E78C-4D3D-4E49-BDA4-5EBC4E825B6E.jpeg

Het is vakantietijd. Voorzichtig daalt er rust over het land, tegelijkertijd zien we om ons heen zomerse activiteit. Ontspanning. In de ontspanning vond ik woorden;

Langs het duin loopt een pad
Het pad volgend heb ik links de duinen
Met daarachter de zee
Rechts van mij meer duinen met zijn diversiteit aan planten en dieren.

Zonder doel anders dan te lopen ging ik op pad
Van huis zonder andere bestemming dan terug te keren
Leiders gaan van huis, leden keren terug
Onderweg neem ik waar, neem ik op
En voel mij verbonden.

Het pad leidt mij door het duin naar de zee
In de branding vind ik wat aanspoelde
Gaaf in de gebrokenheid kan ik herkennen
Tot mij nemen wat aanspoelt
Aannemen wat zich aandient.

Van zee terug, tussen de duinpartij door
Volg ik een pad terug naar de dennen
Waar dennen een bos vormen
Een lang verhaal van lang geleden
Een nieuw verhaal vormt zich aan de stam van de bomen

(Texel 2019) Anouscha

BLOGFlowable

 

Loods met bestemming.

Ik zie me nog staan, ‘k zal een jaar of 9,10,11 geweest zijn, aan het roer van het schip. Gewoonlijk riep mijn vader om mijn moeder als hij even van het roer moest voor het een of ander. Deze keer zat ik in zijn nabijheid in ‘de stuurhut’ en zei hij: “Hier houdt jij maar even vast, ik ben zo terug. Houdt je oog op de mast en ‘dat punt’ en houdt ze op elkaar”. Weg was hij, naar beneden, de machinekamer waar ‘de olie moest worden bijgevuld’. Daar stond ik, een meisje met een grote taak, het schip op koers houden. Daar stond ik trots op bibberende benen. Daar stond IK, oudste kind en dochter, met alles wat er was. Daar stond ik roervrouw, ons thuis en mijn familie, met mijn oog gericht op de mast en dat ene punt. Niet voor het eerst, wel voor het eerst alleen en zelf.

Daar zit ik, met de groep, heb het roer in de hand en een oog op ‘dat punt’. Er is ontwikkeling in de organisatie en dat betekent dat er ‘bijgestuurd’ wil worden. De opdrachtgever is een directeur die heel goed weet wat de bestemming is. Om zijn eigen redenen vraagt hij mij te loodsen of het roer even te nemen. In nauwe afstemming richten we ons op ‘de punten’ onderweg. De bestemming helder voor ogen en bewust gebruik makend van wat zich in deze periode aandient. Op dit moment is dat de zomer, een tijd waarin we willen ontspannen en tegelijkertijd in staat zijn tot uitbundige bloei. Even geen bijeenkomst waarin samengewerkt wordt, even ieder teamlid zijn eigen taak.

Meteen ben ik terug ‘aan boord’, waar de loods opstapt. Mijn vader heeft geen ‘patent’ voor deze rivier. Dat betekent dat hij ‘het roer’ uit handen geeft en de loods leidt. De bestemming blijft dezelfde, de route ook, de loods heeft weet van de bijzonderheden in deze rivier. Hoe is de bedding, de diepte van de vaargeul, waar zitten de gunstige en ongunstige (onder)stromingen? Hij kent de betekenis van de boeien en de rimpelingen in het water! Na een paar uurtjes, veel koffie en een goede maaltijd ‘stapt de loods af’, hij zal met een ander schip of trein huiswaarts keren. Het schip, ons thuis, met ‘ons Pap’ aan het roer vervolgd de weg richting bestemming.

Afgelopen week sloot ik ‘mijn opleiding’ af, daarbij ontving ik een certificaat/patent.
Zo’n papiertje betekent helemaal niks en tegelijkertijd alles. Het maakt duidelijk dat ik weet heb van loodsen in organisaties. Kennis heb van samenwerking, processen en welke stromen daarin ‘benut’ kunnen worden. Het certificaat is als het patent waarbij ik niet alleen bekwaam kan worden genoemd maar ook bevoegd om te loodsen. De opleiding was alsof ik jaren naast ‘ons Pap’ heb geleerd het roer vast te houden. Afgelopen maanden werd ik met regelmaat ‘alleen gelaten’ om koers te houden.
Deze week kwam daar bestemming bij, bestemming voor mijn ‘eigen schip’, FLOWABLE. Hier breng ik alles bij elkaar, weet ik van bron en bestemming. Neem ik mijn trots en bibberende benen en zet de koers uit.

Met FLOWABLE wil ik ‘loodsen’, als coach, trainer  en adviseur in een organisatie die onderweg is en waar tijdelijk deskundigheid nodig is. Samen “op het grensvlak persoonlijk<> professioneel” werken aan:
– (anders) Samenwerken
– Persoonlijk professioneel leiderschap

65199476_666837387095234_2812615121115807744_n

 

 

 

 

 

 

Astrid van Noort (trueNorth) was de inspirator voor de metafoor,
Joke Goudswaard leerde me de metaforische leerlijn te gebruiken.
Met dank aan Edwin Kooren voor de foto.

 

BLOGFlowable

Een dingetje

Je kent het vast: je bent moe en er is veel te doen. In plaats van gas terugnemen ‘ren’ je nog wat harder. Uitrusten en daarna beter en makkelijker ‘presteren’ lijkt je niet te lukken. Natuurlijk maak ik dan foutjes en vergissingen en moet nog meer, dan daarvoor, er moet namelijk ook goed gemaakt, gladgestreken en hersteld worden. Dit patroon ken ik zo goed. Meestal ben ik er zo aan toe als ik met Man op vakantie ga. Het opzetten van de tent is dan “wel een dingetje”.

Vorige week hadden we dinsdag de workshop Tegenstellingen verbinden. Hier zagen we ze ook: kwaliteiten, krachten en patronen. In de opstellingen werd prachtig zichtbaar wat de tegenstellingen zijn en hoe deze aandacht vragen. Een deelneemster benoemde het als: “luchtig kijken en ontdekken dat je meer vrijheid hebt als…”

Man en ik hebben de tent inmiddels opgezet en doen nog een paar dagen wat we graag doen. We wandelen, lezen een boek en eten lokale lekkernijen. Plots kriebelt het, terwijl de regen op de tent tikt, schrijf ik een berichtje voor de ‘thuisblijvers’. Weg van alles en iedereen kan ik zomaar voelen hoe verbonden ik ben met familie en vrienden. 

Als we terug zijn duik ik in de agenda en maken we een planning voor de volgende workshops. In ieder geval staan familie-opstellingen en Tegenopstellingen op het lijstje. Ik denk dat ik ook iets met Plek in plan. 

Wat voor idee heb jij? Waar zou jij met jezelf graag eens naar kijken? Voor of na jouw vakantie. 

Laat het me weten. 

BLOGFlowableEe